คณะพยาบาลศาสตร์ วัชรพล

มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นในฐานะของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนได้เปิดดำเนินการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรทั้งระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษามาตั้งแต่ปีการศึกษา 2541 โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาบุคลากรระดับวิชาชีพทั้งด้านสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคลากรด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพที่จำเป็นในระบบสุขภาพคือพยาบาลวิชาชีพ เพื่อแก้ปัญหาสาธารณสุขช่วยรองรับผู้ป่วยและผู้รับบริการสุขภาพ ประกอบกับได้มีการปฏิรูประบบบริการสุขภาพของไทย ซึ่งประเทศไทยได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพมาตั้งแต่ พ.ศ.2545

แม้จะมีการผลิตบัณฑิตพยาบาลเพิ่มขึ้นจากสถาบันอุดมศึกษาทั้งภาครัฐและภาคเอกชนมาเป็นลำดับแต่แนวโน้มจำนวนบุคลากรพยาบาลก็ยังไม่เพียงพอ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของปัญหาการขาดแคลนบุคลากรทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ซึ่งนอกจากจะเป็นการช่วยเพิ่มจำนวนบุคลากรพยาบาลวิชาชีพที่ขาดแคลน ยังเป็นการขยายบทบาทของสถาบันในการจัดการเรียนการสอนและเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาในสาขาวิชาพยาบาลศาสตร์แก่ผู้เรียนในส่วนภูมิภาคจึงเชิญผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาการศึกษาพยาบาลดำเนินการร่างหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต พร้อมทั้งเตรียมความพร้อมในการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ขึ้นในปี พ.ศ.2549 สภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติการขอเปิดหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และได้รับอนุญาตให้เปิดดำเนินการจากสภาการพยาบาล เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2550 ซึ่งเปิดดำเนินการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2550 เป็นต้นมา และสภาการพยาบาลได้ให้การรับรองทุกปีตั้งแต่ปีการศึกษา 2550 - 2553 และเมื่อมีผู้สำเร็จการศึกษาได้ให้การรับรองอย่างต่อเนื่องครั้งละ 2 ปี จนถึงปีการศึกษา 2559

มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นได้ตระหนักถึงโอกาสทางการศึกษาของประชากรในวัยเรียน ที่มีความสนใจเข้าศึกษาในสาขาวิชาการพยาบาล เพื่อช่วยลดปัญหาการขาดแคลนบุคลาการทางการพยาบาลของประเทศ กอปรกับการที่ประเทศเข้าสู่ประชาคมอาเซียน การเตรียมบุคลากรในวิชาชีพการพยาบาลเพื่อรองรับสถานการณ์ จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงหลักสูตรและจัดการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เพื่อผลิตบัณฑิตให้เป็นผู้มีความรู้ความสามารถทางวิชาการและทักษะเชิงวิชาชีพ ควบคู่ไปกับการเป็นผู้มีคุณธรรม จริยธรรม ยึดมั่นในจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ และตอบสนองต่อความต้องการด้านสุขภาพของประชาชน ชุมชน ประเทศชาติ และประชาคมอาเซียนได้

1. เป็นผู้สำเร็จการศึกษาหรือกำลังศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 ทุกสายการเรียน (สำหรับผู้สมัครเข้าศึกษาระดับปริญญาตรี) จากหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการให้การรับรองหรือนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศไม่เคยต้องโทษตามคำพิพากษาของศาล เว้นแต่กรณีโทษนั้นเกิดจากความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดอันเป็นลหุโทษ
2. เป็นผู้สำเร็จการศึกษาหรือกำลังศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 หรือเทียบเท่า (สำหรับผู้สมัครเข้าศึกษาระดับประกาศนียบัตรผู้ช่วยฯ) จากหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการให้การรับรอง หรือ นักเรียนที่สำเร็จการศึกษาจากต่างประเทศ ไม่เคยต้องโทษตามคำพิพากษาของศาล เว้นแต่กรณีโทษนั้นเกิดจากความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดอันเป็นลหุโทษ
3. มีเกรดเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 2.50

ข้อจำกัดด้านสุขภาพ
4. 4.1 ปัญหาทางจิตเวชขั้นรุนแรง — มีปัญหาทางจิตเวชขั้นรุนแรงอันอาจเป็นอันตรายต่อตนเอง/หรือผู้อื่น รวมถึงปัญหาทางจิตเวชอื่นๆ อันเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาการปฏิบัติงานและการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
5. 4.2 โรคติดต่อในระยะติดต่ออันตราย — เป็นโรคติดต่อในระยะติดต่ออันตราย ที่อาจเกิดอันตรายต่อตนเอง ต่อผู้ป่วย หรือส่งผลให้เกิดความพิการอย่างถาวรต่อการปฏิบัติงานและการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
6. 4.3 โรคติดต่อหรือภาวะอันเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา — เป็นโรคติดต่อหรือภาวะอันเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา ที่อาจเกิดอันตรายต่อตนเอง ต่อผู้ป่วย และการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
7. 4.4 ความพิการทางร่างกาย — มีความพิการทางร่างกายอันอาจเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา การปฏิบัติงาน และการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
8. 4.5 ความผิดปกติในการมองเห็นภาพ — มีความผิดปกติในการมองเห็นภาพ โดยมีอย่างน้อยข้อใดข้อหนึ่ง คือ (4.5.1) ตาบอดสีชนิดรุนแรงทั้งสองข้าง โดยได้รับการตรวจอย่างละเอียดแล้ว; (4.5.2) ระดับการมองเห็นในตาข้างดี แย่กว่า 6/12 หรือ 20/40
9. 4.6 ความผิดปกติในการได้ยิน — (4.6.1) มีระดับการได้ยินเฉลี่ยที่ความถี่ 500 – 2,000 เฮิรตซ์ หรือสูงกว่า 40 เดซิเบล ของหูทั้ง 2 ข้าง; (4.6.2) ความสามารถในการแยกแยะคำพูด (Speech Discrimination Score) น้อยกว่าร้อยละ 70 จาก ความผิดปกติของประสาทและเซลล์ประสาทการได้ยิน (Sensorineural Hearing Loss)
10. 4.7 โรคหรือความพิการอื่นๆ — โรคหรือความพิการอื่น ๆ ซึ่งมิได้ระบุไว้ที่ผู้ตรวจร่างกายเห็นว่าเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาการปฏิบัติงานและ การประกอบวิชาชีพเวชกรรม